Overpeinzing

Dit najaar woonde ik de begrafenis bij van de vader van een goede vriend. Er werd prachtig gesproken door een oud-collega van hem.

Graag deel ik een voor deze plek toepasselijke passage van deze toespraak. Als korte overpeinzing voor de Kerst.

 

“Hier raak ik aan wat Theo ten diepste was: trouw. Hij was trouw aan wat hij zelf als waar zag.
Hij luisterde graag naar wat anderen dachten, toetste het en vond dan zijn eigen waarheid. Traditioneel opgevoed met eeuwige waarheden, dogma’s genaamd, gevormd door een kerk die zich de enig ware kerk noemde, durfde Theo zijn eigen waarheid te volgen. Wetend dat de werkelijkheid wordend is, wist hij ook de waarheid wordend. Elke waarheid heeft waarheden naast zich. DE waarheid is onuitputtelijk.

Theo durfde los te laten. Hij durfde zijn eigen verstand, zijn eigen gevoel te volgen. Hij durfde een richting in te slaan die niet altijd meteen duidelijk was. Hij liep naar een horizon die voortdurend week en die voortdurend wenkte. En zo kreeg Theo leefruimte voor zichzelf en kon hij die ook geven aan de mensen om hem heen.”

Een wonderbaarlijke Kerst gewenst.
Roeland

Tagged .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>